الشيخ محمد علي اسماعيل پور القمشهاى
4
مناسك حج (1415هـ)
در صورتى كه مستند به شبهه نباشد كفر است . خداوند متعال در كتاب مجيد خود فرموده : « وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ » . يعنى : « خداوند متعال حج بيت را بر كسانى كه مستطيع و متمكن از رفتن به سوى آن هستند واجب فرموده و هركس از اين واجب رو گردانده و منكرِ آن شود ، به خود ضرر زده است و خداوند از تمام موجودات بى نياز است » . و شيخ كلينى - عليه الرحمة - به طريق معتبر از حضرت صادق - سلام الله عليه - روايت نموده كه حضرت فرمود : « هركس از دنيا برود و حَجّةالإسلام را بجا نياورده باشد بدون اينكه محتاج يا بيمار شده باشد كه از آن باز ماند يا آنكه حكومت از رفتنش جلوگيرى كرده باشد چنين كسى در حال مردن يهودى يا نصرانى خواهد بود . » اين آيه كريمه و اين حديث شريف در اهميت حج و وجوبش كافى است و روايات بسيارى در اين دو موضوع وارد شده كه اين مختصر گنجايش آنها را ندارد و از جهت اختصار به همين قدر اكتفا شد .